Komoda nowożeńców z drewna sosnowego, z połączeniem w "jaskółczy ogon"...
Kowalstwo artystyczne... ręcznie kute zawiasy w kształcie tulipana.
Orzech... francuski kredens, z XVI-ego wieku...
Zdobione kartusze... w kształcie gryfa...
Dekorowane, raczej bez przekonania, z XIX-ego wieku.
Dwa biurka dębowe w stylu flamandzkim...
Z dwoma tajemnymi szufladami...
z rzeźbieniami antropomorficznych postaci...
Co to jest, panie Oldman?
Coś ważnego?
Jeśli zdecydujecie się na pozbycie tego, to chętnie bym przyjął taki prezent...
Na coś takiego mogę sobie pozwolić.
Wygląda jak bezużyteczny kawałek drewna ale, wieki temu...
Ten gnijący kawałek... prawdopodobnie był obrazem.
NAJLEPSZA OFERTA
- Dobry wieczór, Panie Oldman. Jak się Pan miewa? - Bardzo dobrze.
W imieniu pracowników Steirereck, życzę wszystkiego najlepszego z okazji urodzin.
Wszystkiego najlepszego, Panie Oldman.
Nasz szef kuchni z przyjemnością oferuje Panu deser Renaissance...
z cytryną, śmietaną... i gorzkimi migdałami.
Smacznego!
Nie ma dziś dobrego dnia...
Coś nie tak, Panie Oldman?
Nie, wręcz przeciwnie... ale urodziny obchodzę jutro.
To jest za 22 godziny i 35 minut i jestem bardzo przesądny...
- Zostawię to. Przykro mi.
Więc żegnam, zobaczymy się jutro.
Dyrektor muzeum w Watykanie prosi, aby do niego zadzwonić.
Myślę, że chodzi o relikwiarz przypisywany Cellini'emu.
Ekspertyza jest gotowa.
Tam jest góra prezentów. Co mam zrobić?
- Wyślij wszystko na mój adres, z wyjątkiem komórki. - W tym roku tylko jeden.
Dobrze, że zaczynasz rozumieć, że ich nienawidzę.
Aby zachować tradycję... Następny krok należy do Ciebie.
- Pierwsze zaproszenie dnia. - Ach, tradycja.
- Witam. - Uwierz mi, nie chcę tracić Twojego cennego czasu.
- Kto mówi? - To znowu ja, Claire Ibbetson.
Nie rozłączaj się, proszę...
Jesteś asystentem pana Oldmana, prawda?
Proszę mówić, to nie ma znaczenia.
Widzisz, ja nie znam nikogo. Jestem sama, a...
Przykro mi, Pani Ibbetson, ale to nie jest telefon zaufania.
Wiem, że nie... nie wyraziłam się właciwie...
Mam zwyczaj... nie jestem przyzwyczajona do rozmowy z ludźmi...
Uwierz mi, jesteś szczęśliwa...
Rozmowa z ludźmi... może być niebezpieczna
Ale skoro rozmawiasz, to ponosisz to ryzyko.
Mówię o rzeczach, które znajdują się w domu moich rodziców...
Oni... rok temu, wiesz...
Rozumiem.
Moje dziedzictwo... w skrócie, jest bardzo cenne.
Rarytasy dzieł sztuki, wiele obrazów. Niestety, nie mam zdjęć.
- Więc, co mam z tym zrobić? - Jeszcze nie zdecydowałam, ale chciałabym...
- Nie wiem... jak to się nazywa? - Wycena.
Tak! Więc zapytam,czy mogę umówić się na spotkanie z Panem Oldman'em?
- Pan Oldman już wie. - Nie, wcale nie...
On mnie nie zna, ale ja słyszałam wiele o nim.
Wstępną ocenę przeprowadził asystent, a teraz Pan Oldman...
...skontaktuje się z Panią.
Być może nie wyraziłam się jasno. Muszę porozmawiać z Panem Oldman'em osobiście.
Pan Oldman nigdy nie dokonuje wstępnej oceny sprawy.
Proszę posłuchać. Przed śmiercią... mój ojciec powiedział...
że, jeśli pewnego dnia zdecyduję się sprzedać wszystko...
należy wybrać dom aukcyjny Pana Virgila Oldman'a...
...i że, jego zdaniem, jest najlepszy.
Sprzedane!
Panie i panowie, mam zaszczyt i... przyjemność przedstawić pozycję o numerze 231.
Antyczny teleskop zbudowany przez wielkiego uczonego Galileo Galilei "Galileusza"...
...nadal w pełni sprawny.
Mamy pierwszą ofertę wartości jednego miliona euro.
- 1.100.000. - 1.100.000.
1.200.000, 1.300.000. 1.400.000, na telefon.
1.500.000 na sali. 1.600.000. 1.700.000.
1.800.000, w głębi sali. 1.900.000.
2.000.000 euro. Cena 2.000.000 euro...
Nie rozumiem, to była oferta, sir?
2.100.000. 2.300.000, na telefon. 2.500.000. Mogę sprzedać.
2.700.000. Czy ktoś da więcej?
Cena 2,7 mln euro. Sprzedane! Gratulacje...
Pozycja 232, uczeń Borisa Grigorieva, "Thirst". Olej na płótnie, 60x70 cm.
Najwyższa oferta. 1.000 euro. 2.000 euro. 3.000 euro.
4.000 euro. 5.000 euro, przez internet. 6.000 euro. 7.000 euro.
8.000 euro. 9.000, przez telefon. 10.000 dla Pana.
11.000 euro, przez internet. 12.000. 13.000, przez internet.
14.000. 15.000. To nie jest dobre dla mojej szyi.
Cena 15.000 euro. 20.000! Inne oferty? Sprzedane!
- Piękne, prawda? - Tak, bardzo.
- Nie przegap tej okazji, stary przyjacielu! Kto to jest naprawdę? - Jansky.
Rosyjski artysta, który zmarł w młodym wieku pod koniec lat 30.
Niezwykłe krajobrazy...
...ale oprócz wielu wyjątkowych pejzaży, namalował trzy portrety.
- Tylko trzy, w całym swoim życiu. - I to jest jeden z trzech.
- Dwukrotność kwoty będzie dobra? - Jak długo się znamy?
- Wystarczająco długo. - Mam coś dla Ciebie.
Pamiętasz Emila Hansen'a?
Tylko ty miałeś przeczucie, że jego potencjał jest ogromny.
Pozostał nam jedynie portret jego matki.
Posłała go do tych idiotów, a teraz może być warty fortunę.
Wydajesz się rozgoryczony, że nie dostałeś więcej.
- Czy kiedykolwiek poruszaliśmy temat pieniędzy? - Właściwie, nigdy.
Co było dobre dla ciebie, to było dobre i dla mnie, ty stary zrzędo.
Chodzi o to, aby być zadowolonym...
Jest mi przykro to... Nie byłem w stanie przekonać...
...że moje obrazy są dowodem wielkiego talentu artystycznego.
Miłość do sztuki i umiejętność trzymania pędzla nie wystarczą, aby być artystą.
Zgłębić mistyczną tajemnicę, której ty nigdy nie posiadłeś, drogi Billy.
Masz rację... Dwukrotność to niewiele.
Przez 36 lat mojej pracy... nigdy się nie zdarzyło by...
Pozwolić mi czekać 40 minut ...w deszczu! Wstydź się!
- Przerażający pokaz złych manier! - Próbowałam się dodzwonić...
Zamknij się, nie akceptuje wymówek! Już mnie nie niepokój, rozumiesz?
Ale nikt nie odpowiadał, pod tym numerem telefonu komórkowego.
Nie mam telefonu komórkowego.
- Dzwoni Pani Ibbetson. - Do diabła z nią.
- Płacze, jest zdesperowana. - To dobrze.
Miała wiele problemów w drodze na spotkanie.
Przykro mi. To nie moja wina.
Mówi, że zemdlała i musiała pozostać w szpitalu.
Dobrze, przełącz ją do mnie.
Tak?
Przepraszam, nie chciałam... to nie oznacza braku szacunku.
- Mam nadzieję, że to nic poważnego. - Nie, mam być zwolniona jutro.
Dobrze, więc życzę szybkiego powrotu do zdrowia.
Czy rozważysz nowy termin spotkania? Proszę...
Dobrze, ale ostrzegam, że poślę asystenta.
Mam nadzieję, że tego z którym rozmawiałam ostatnio.
- Co chcesz przez to powiedzieć? - Nie potrafię tego wyjaśnić...
...zrozumiałam od początku, że to był twój głos Panie Oldman.
Niesamowity, prawda?
Jesteśmy w stanie odzyskać twarz, i tło po lewej stronie.
Niewiarygodne... ale skąd wiesz, że... Panie Oldman. przypuszczam...
- Z jakiego okresu pochodzi? - Jest zbyt wcześnie, by to stwierdzić...
...być może Pan Oldman, określi to szybciej i dokładniej niż my.
- Jest fałszywy. - Jak to możliwe? Jest piękny.
Nie powiedziałem, że jest brzydki, powiedziałem, że nie jest autentyczny.
Według pierwszej analizy, wydawało się że pochodzi z początku XVII-ego wieku.
- Być może jest jeszcze starszy. - Chyba warto...
Jest dziełem Veliante, słynnej falsyfikatorki z XVI-ego wieku.
Kopiowała arcydzieła, lecz płeć nie pozwalała jej ich podpisać.
Oznaczała je poprzez tajne znaki w fałdach draperii lub...
...tak jak w tym przypadku, w oczach podmiotu.
Błysk światła w tęczówce ma kształt "V", czyli Veliante.
To z pewnością ma jakąś wartość, ale znikomą w porównaniu do oryginału.
- Asystent pana Oldman'a? - Tak. - Jestem Fred, portier.
- Miło pana poznać. Proszę. - Dziękuję, a co z panną Ibbetson?
Panna Ibbetson przeprasza, ale w nocy miała wysoką gorączkę.
Powinienem to wiedzieć! Uniknąć kolejnej podróży na próżno.
Przekaż jej moje pozdrowienia.
Panna Ibbetson prosiła jednak, aby rozpocząć wycenę...
Ona kazała mi pokazać dom. To wszystko jest do Pana dyspozycji.
Idź za mną, proszę.
Panna Ibbetson miała nadzieję na spotkanie z panem Oldman'em.
To nie ma znaczenia, jak wiadomo panna Ibbetson jest nieobecna.
To dobrze, pracownicy w tym przypadku szybciej dojdą do porozumienia...
Przepraszam za bałagan. To wszystko jest nieco zapuszczone.
Od śmierci rodziców panny Ibbetson...
- Chodźmy na górę. - Jak długo nie żyją?
Wydaje się, że od wielu lat. Tak to wygląda, ale to trwało tylko rok.
Najpierw starsza pani, a następnie 45 dni później, biedny pan Ibbetson.
Popatrz dobrze, nie spiesz się. Ja rozchylę zasłony.
Jest tak wiele okien, wiele...
Tyle kurzu...
Bracia, siostry... Ile rodzeństwa ma panna Ibbetson?
- Nie. Jest jedynaczką. - Czy wyszła za mąż? - Nie.
- Czy kiedykolwiek? - Nie, nie sądzę. Nie miała nawet chłopaka.
A dalsi krewni? Dziadkowie, kuzyni, przyjaciele?
Nie. Brak. Według mojej wiedzy, pani jest zupełnie sama.
Jest tak wiele pokoi. Nigdy nie byłem w stanie policzyć, ile...
Czy jest inna wycena, ktoś przede mną?
Absolutnie nie. Jesteś pierwszy.
Panna Ibbetson jest bardzo przywiązana do tego domu, być może za bardzo.
Chciała zostawić wszystko, ale jak to zrobić?
Tak wielki dom upada, jedna kobieta to za mało.
- Czy myślisz, że rozważa sprzedaż budynku? - Nie wiem.
Może tylko części. Nie sądzę, by zamierzała się pozbyć wszystkiego.
- Jaka jest profesja panny Ibbetson? - Nie wiem. Widziałem tylko jej rodziców.
- Czy mogę zobaczyć piwnicę? - Tędy. To trochę w dół.
Proszę...
Szczerze mówiąc, nie rozumiem...
Znam cię na tyle długo, że wiem, że nigdy się nie poddajesz.
Widziałem jak naprawiasz to co niemożliwe, złom, gadżety prawie bez części...
Przyrządy arytmetyczne i optyczne, zegary wodne...
Nawet kask, w którym suszyła włosy żona Juliusza Verne'a.
I ani słowa nie powiesz na temat tego konkretnego urządzenia?
Dziwię się, że ktoś taki jak ty, jest zainteresowany takim gównem.
To nie sam obiekt mnie intryguje, lecz sprzeczność w nim zawarta.
- Sprzeczność? - Znalazłem go w tej pozycji.
W kontakcie z mokrą podłogą, ale rdza jest tylko na górnych zębach...
...czyli na suchej stronie.
- Co to znaczy? - Ten rzedmiot nie pozostawał tam długo.
Prawdopodobnie zardzewiał gdzie indziej, lub ktoś go odwrócił.
Ale to nic, po prostu bezużyteczne korzystanie z dedukcji.
- Cześć Robert. Czy masz to? - Miałaś wątpliwości?
- Nie. - Działa bez zarzutu...
- Również transkrypcja nagrywania z taśmy na płytę. - Jesteś geniuszem!
- Ile jestem ci winna? - Nic. Możesz zaprosić mnie na kolację...
- Liczyłam na to. Czy mogę cię pocałować? - Tak. Jestem w tym dobry.
- Do widzenia. - Do widzenia.
William Adolphe Bourguereau, "Narodziny Wenus", z 1879-ego. Autentyczny.
Umberto Veruda, "Uczciwość", 1890-ty.
Gratulacje, ostatnio wszyscy mówią tylko o tobie.
- Miałam nadzieję, że zobaczę cię w telewizji. - Wolę pozostać w cieniu.
- To nas łączy. - To nie znaczy, że się zgadzamy.
Mój sekretarz, naprawdę się starał by cię odnaleźć.
Czy to oczywiste, że nieznany artysta stanie się sławnym malarzem?
Intuicja, ta sama zresztą, która karze wątpić w twoje intencje.
Przykro mi, że tak uważasz, ale dałam już zlecenie...
To nie działa w ten sposób.
Musisz podpisać umowę przed kontynuacją inwentaryzacji.
Jest to długi proces, a jeśli nie wyjdziesz z anonimowości...
...nie można nawet zacząć.
Rozpocznij wycenę, a...
...tego samego dnia, dostaniesz zgodę, masz moje słowo.
- To jest numer popiersia. - Uważaj!
- Nie jestem pewien, wydaje się po niemiecku. - Austriacki. - Ostrożnie z tym!
Jest prawie 11:00. Spotkanie miało być o 8:30.
Telefon nie odpowieda, ale jeśli powiedziała, że przyjdzie, to przyjdzie.
- Pianino nie potrzebuje renowacji. - Rzeczywiście...
...trzeba tylko sprawdzić klawiaturę, ale brakuje klucza.
- Nie, jest tutaj. - Ostatnim razem, nie było...
- Jest w dobrym stanie. - Panie Oldman! Czy możesz mi pomóc z biblioteką?
Biblioteka włoska z litego drewna, solidna, pierwsza połowa...
- Kto rozbił szybę? - Nikt, panie Oldman, była już uszkodzona.
- Czy część domu jest zamieszkana? - Dlaczego?
- Zmieniono kilka rzeczy. Widzę to. - Nie, proszę pana...
Niestety... Nie wiem, jak to powiedzieć, Myślałem, że jesteś asystentem...
- Nie ma znaczenia, kim jestem. - Zapewniam cię że, nikt tu nie mieszka.
Jednakże, jeśli twoja pracodawczyni nie pojawi się w południe...
...nie mam wyboru, będę musiał wstrzymać prace i odejść.
Panie Oldman?
- Panna Ibbetson. - Witam, panie Oldman?
Nie wiem, jak mam przeprosić. Ciekawe, co o mnie myślisz...
- Oszczędź mi wymówek. - Proszę, pozwól mi wyjaśnić...
Nie mogę nawet dotknąć twoich rzeczy bez pisemnej umowy. Czy to jasne?
Kontrakt znajduje się na stole, umowę uważam za zawartą.
- Akceptuję wszystkie warunki. - Tak, ale ja nie zgadzam się na twoje!
Nie należy robić interesów z duchem, powierzchownej i głupiej kobiety!
Uwaga!
Rozumiem twoje rozdrażnienie, panie Oldman,
ale proszę, uwierz mi... to było niezamierzone...
To tylko następstwo... nieszczęśliwych zdarzeń losowych.
Więc, co się dziś stało?
Skradziono mi samochód, i musiałam złożyc zawiadomienie...
- Na posterunku policji? - Tak, w centrum miasta.
- W centrum, gdzie? - W centrum miasta, na placu. - Co to za plac?
Przestań zadawać pytania! Dość! Za kogo ty się uważasz?
Jesteś w domu, panno Ibbetson?
- Dlaczego? Co masz na myśli? Nie rozumiem. - Czy jesteś tu?
- Nie rozumiem. Wystarczy! - Jeżeli jesteś tu, natychmiast wyjdź.
Wyjaśnij znaczenie tego absurdu... gry, w której nic nie jest zabawne!
Zadzwoń do mnie po godz. 21:00. Wytłumaczę wszystko.
Ten materiał jest identyczny, styl wykonania też.
Niewątpliwie to jeden mechanizm.
- Znaki rozpoznawcze marka lub napis, cokolwiek? - Nie, nic.
Usunąłem korozję z drugiej strony, ale wygląda... Nie, nic nie ma.
Zrobię to samo z drugim elementem, ale do tej pory nic nie znalazłem.
Czego się dowiedziałeś?
Sposób mocowania koła zębatego do osi, jest bardzo stary.
Nigdy nie widziałem czegoś podobnego. Przekonaj się sam.
- To obiekty z XVII-ego wieku. - Myślisz, że znaleźliśmy coś ważnego.
Czy wiesz, co to jest?
Trzy elementy mozaiki... to nie wystarczy, panie Oldman.
W ostatnich latach, właściciele nie czuli się dobrze.
Dom był w złym stanie, w tym czasie...
Pan Ibbetson powiedział, że prędzej czy później będzie musiał sprzedać kilka rzeczy.
- A panna Claire, ile ma lat? - Myślę, że 27.
- Coś jeszcze możesz o niej powiedzieć? - Nie wiele.
Właściwie nigdy nie miałem z nią kontaktu. Mało ją ??znam.
Pomimo, że na służbie u państwa Ibbetson, jesteś od ponad dziesięciu lat...
Jedenaście, będąc precyzyjnym.
Ale jak powiedziałem, nigdy jej nie spotkałem.
Rozmawiałem z nią wiele razy, w dowolnym momencie, lecz...
- Lecz? - Właściwie, nigdy jej nie widziałem.
- Jak to możliwe? - Nikt jej nie widział.
Dlaczego?
Ponieważ panna Claire, cierpi na bardzo dziwną chorobę...
- Halo? - Dobry wieczór panno Ibbetson, tutaj Oldman.
Oczekiwałam na telefon...
Uwierz mi, nie chcę się kłócić, i przepraszam, jeśli byłem dziś niegrzeczny.
- Nie ważne. - Potwierdzam, że jestem do pani dyspozycji...
...ale nie mogę zaakceptować, że te niesmaczne żarty wciąż trwają.
Chciałam tylko powiedzieć, że możesz przestać zajmować się moją sprawą.
Przepraszam za niedogodności... Wyślij mi rachunek. Dobranoc.
Pozycja 93. Veliante "Portret kobiety". Pierwsza połowa XVI-ego wieku.
Zainspirowany pracą "Portret dziewczynki" Petrusa Kristus'a. Olej na płótnie.
Rozpoczynamy, 20.000. funtów, to pierwsza oferta.
- 22.000. - 22.000. 24.000! 26.000, przez telefon. 28.000 na sali.
30.000. 35.000, dziękuję Panu. 40.000, przez telefon. 45.000, na sali.
50.000. 55.000. 60.000. 65.000, przez telefon. 70.000.
Kto zaoferuje ponad 70.000? 75.000! 80.000, przez telefon.
Inne oferty? Mamy 80.000, Ktoś oferuje ponad 80.000?
90.000 funtów. Inne oferty?
Sprzedane! Dziękuję, sir.
Również zaoferowałam 90.000. funtów, panie Oldman. Byłam pierwsza!
Myślę, że nie, pani Derain. Pan Whistler zaoferował 90.000 i był jedyny.
Oni licytowali jednocześnie.
- Pierwsza licytowała pani Derain. - To ona była pierwsza, widziałam...
Co teraz zrobimy, panie Oldman?
Jestem największą kolekcjonerką Veliante! Pozwę was do sądu!
Byłeś powolny, Billy, zbyt powolny!
Nie było wystarczająco szybko! Licytowałeś za późno! Spóźniłeś się!
Ta stara wiedźma była za mną, dlatego jej nie widziałem...
Chcesz mnie oszukać? Straciłeś kontrolę!
Może masz rację. Nie jestem w tym dobry, czasami się mylę.
To się zdarza. Nigdy jednak, nie brałeś tego tak poważnie.
To nie była kopia Veliante.
To było autentyczne dzieło Petrusa Kristus'a...
...o wartości co najmniej 8.000.000.
Dobry Boże! Przykro mi, naprawdę...
Nawet wtedy, gdy straciłem Van Gogh'a nie zareagowałeś tak nerwowo.
Co się dzieje, Virgil?
642, 729, 918.
1.011, 1.119.
1.320, 1.404, 1.581.
- Chcesz coś, sir? - Herbatę, dziękuję.
8.625, 8.725.
Przykro mi, kochanie: 8.625.
8.725, 8.725!
Przeczytaj uważnie, zanim otworzysz usta, kretynie.
Cholera, masz rację: 8.725. Brawo, gratulacje!
Sir!
- Cześć, Robert! - Do widzenia.
Wypolerowałem i oczyściłem za pomocą specjalnego roztworu.
Przeglądałem milimetr po milimetrze, i spójrz tutaj.
Vaucanson!
Nie mogę w to uwierzyć!
Jacques Vaucanson. XVIII-ty wiek, konstruktor robotów.
- Pisałem pracę magisterską na jego temat. - To niewiarygodne.
Wydaje się, że jeden z jego najbardziej znanych androidów mógł nawet mówić.
Racja. Ludzie płacili za to, by zadać pytanie.
Android pokręcił głową, skłonił się i odpowiadał.
Założę się, że ktoś musiał ukrywać się wewnątrz. Być może karzeł.
Jak Edgar Allan Poe, który podejrzewał szachistę Maelzel'a.
To prawdopodobne. Ale nikomu się nie udało rozwikłać tej tajemnicy...
...jak i robota Vaucanson'a, który zawsze odpowiadał poprawnie.
Podsumowując, humanoid mówił prawdopodobnie ze względu na sztuczki...
...ale to, co powiedział, było prawdą.
Jeśli przyniesiesz mi wszystkie części...
...zobowiązuję się odbudować i poskładać to, dokładnie tak jak Vaucanson.
Tak, to nie ulega wątpliwości, ale obawiam się, że straciłem szansę otrzymania brakujących elementów.
Dlaczego? Pozostałe odnajdziesz tam, gdzie znalazłeś dotychczasowe.
Potrzebuję około 80% elementów. Pozostałe mogę odbudować sam.
Nie jest tak łatwo...
Niestety, muszę iść, to moja dziewczyna.
Sarah, to jest pan Virgil Oldman.
Miło cię poznać, Sarah.
Cieszę się. Robert dużo o tobie opowiadał.
Uważam, że młodzi ludzie mają bardziej ekscytujące tematy do rozmów.
- Pójdziesz z nami coś zjeść? - Może innym razem, dziękuję.
Dobrze, nie nalegamy, ale to obietnica. Do widzenia.
Do widzenia.
Anuluj wyjazd do Nowego Jorku, z Alpherson'em spotkam się tu.
- To my poprosiliśmy o spotkanie. - Zmieniłem zdanie.
- Czy to problem? - Cóż, panie Oldman.
- Nazywa się Claire Ibbetson. - Czego chce tym razem?
- Zaprasza na spotkanie o godz. 14:30. - Spotkanie, gdzie?
W domu Ibbetson'ów, gdzie indziej?
Jestem wdzięczna za przyjęcie zaproszenia, panie Oldman.
- Skąd wiesz, kim jestem? - Fred kuleje. Ty nie.
Nie spodziewałem się, że będziesz chciała ze mną rozmawiać.
Wiem, że masz dość moich wymówek. Gdybym była tobą, zachwała bym się tak samo.
W rzeczywistości, twoje...
Zapytaj wprost, nie przejmuj się...
Nie przeczę, że twoje zachcianki były nieco irytujące.
Mam nadzieję, że nie za bardzo, ale chcę przeprosić za...
...za moje zachowanie, powierzchownej i głupiej kobiety...
...tak jak powiedziałeś.
- Dlaczego więc systematycznie unikasz spotkania? - To nic osobistego. Uwierz mi.
Wykluczam, że chcesz robić interesy...
...z kimś, kto w tobie, powoduje taką niechęć...
...że, nie chcesz nawet spojrzeć na jego twarz.
To nie jest łatwe do wyjaśnienia, bo wiem, że mi nie uwierzysz.
Gdybym ci nie wierzył, to teraz grałbym tu z tobą w chowanego.
Nie spotykam się z ludzmi, od bardzo długiego czasu.
Nie widzę w tym nic złego.
Są chwile, kiedy wolisz samotność, od tłumu.
Gdy skończyłam 15 lat, przestałam wychodzić z domu.
- Nie rozumiem. - Rozumiesz bardzo dobrze.
To jest mój pokój...
Gdy ktoś przebywa w domu, ja zamykam się tutaj.
Zawsze, bez wyjątku, nawet przed rodzicami.
- Prawie nigdy ich nie widziałam. Nie widywałam nikogo. - Ale dlaczego?
Dlaczego masz przez cały czas dłonie ukryte w rękawiczkach?
Kwestia podstawowych zasad higieny, nie widzę związku.
Boisz się dotykać innych...
...z obrzydzeniem możesz, dotykać własnych rzeczy.
Obawa że, trzeba bedzie iść tam, gdzie inni...
Nasze osobiste wybory, wydają się być bardzo podobne.
Chcesz mi wmówić, że przez 12 lat nigdy nie byłaś na zewnątrz?
Widzę, że znasz mój wiek.
Chcesz być pustelnikiem i masz portiera w domu, to nie spójne.
Dużo spaceruję, czy to to, co chcesz wiedzieć.
Wewnątrz domu, gdy nikogo nie ma. Co zdarza się dość często.
Lecz nigdy nie wychodzę. Ta myśl mnie paraliżuje...
Mam nadzieję, że mnie zrozumiesz oraz, że choć zajęty swoją profesją...
...pomożesz mi.
Masz moje słowo, panno Ibbetson.
Co do sprawy naszej umowy...
...te kwestie pozostawiam tobie, ufam ci całkowicie.
Kontrakt pozostaw na stole. Kiedy wrócisz, będzie już podpisany.
Teraz przepraszam, jestem bardzo zmęczona...
Oprócz sympatii dla moich rękawiczek, po tym jak cię określiłem, zwracasz się...
W końcu, nigdy nie byłem dla Ciebie uprzejmy.
Byłam pod wrażeniem, jak wczoraj oglądałeś mój dom...
...z baru po drugiej stronie ulicy.
Odnalazłeś brakujące elementy.
Na tą chwilę, będziesz musiał zadowolić się tylko tym.
Jaka będzie wartość maszyny, gdy poskładam to wszystko razem?
Wyobraź sobie bardzo dużą kwotę.
Nie masz nic przeciwko?
- Cóż, tak. - Ta kwota byłaby raczej niedoszacowana...
Jest sztuką, powiedzieć tak dużo nie mówiąc zupełnie nic.
Wezmę to za komplement.
W każdym razie, jeśli coś pójdzie nie tak...
...zostaniesz sowicie wynagrodzony.
Nie chodzi o pieniądze.
To dla mnie przywilej. Ale gdzie można dostać te dziwactwa?
W świecie antyków, istnieją surowe zasady...
...nigdy nie ujawniamy pochodzenia źródła.
Mamy jeszcze kilka, ale większych, tam w rogu.
- Zbierz je wszystkie razem. Użyję do prezentacji. - Dobrze.
- Świeczniki. - Okres? - XVII-ty wiek.
- Ile? - Jedna para.
Panie Oldman?
- Pan Oldman? - Tak?
Co zamierzacie zrobić z meblami w tym skrzydle?
Na razie, po prostu, zrobić spis... Powiesz mi, co mam wykluczyć.
- Dziękuję. - Połuchaj, panno Ibbetson...
- Myślałam o twojej sytuacji. - Nie chciałam, zaprzątać twoich myśli.
To nie o to chodzi. Zastanawiałem się, jak można w ten sposób żyć.
Jestem zorganizowana i całkowicie niezależna. Nie potrzebuję pomocy.
- Ale doceniam twoją troskę. - Proszę bardzo. Miłego dnia.
Miłego dnia.
Panie Oldman? Umowa...
Czytałam to, i myślę że, jest w porządku.
Parafowałam każdą stronę i podpisałam ostatnią. Tak jest dobrze?
Idealnie, ale widzę że, brakuje danych osobowych.
Spisz je z mojego paszportu.
Lecz, co z jego ważnością, termin wydania jest...
- Dane osobowe się nie zmieniły. - O tak, masz rację...
Byłam jeszcze dzieckiem, aleto co potrzeba, jest w porządku.
Chciałem powiedzieć, że w niektórych sytuacjach...
...doradzam, aby kontynuować proces wyceny, bezpośrednio do renowacji.
Ty wiesz najlepiej.
To prawda, że potrwa to dłużej, ale wzrosną parametry wyceny.
Rozumiem.
Twoje włosy są farbowane. Nie zauważyłam wcześniej.
Nieznoszę ludzi, którzy są zawstydzeni kolorem własnych włosów.
A ja nie ufam ludziom, z tak wysokim mniemaniem o sobie...
...że, nie mają nawet odwagi wychylić nos przez drzwi!
Sir Oldman, budynek w poniedziałek będzie zamknięty.
Pojawię się tylko przynosząc zakupy oraz w wyjątkowych przypadkach.
- To mnie nie interesuje. - Oto klucze od domu.
- Dlaczego chcesz mi to dać? - Tak chciała panna Ibbetson.
W sytuacji gdybyś czegoś potrzebował do kontynuacji pracy.
Gdy wejdziesz do środka, zamknij drzwi, w przeciwnym razie miewa napady paniki.
Agorafobia. przyczyny i metody leczenia
Ponownie, kolejna zagadka, jak koła zębate...
... pasują do siebie. To właśnie próbuję zrozumieć.
- To nie jest łatwe. - Ale nie niemożliwe.
Koła zębate są jak ludzie...
Jeśli są one wystarczająco blisko, zaczynają wzajemnie oddziaływać.
Więc uważasz że, to czas powoduje możliwość współistnienia?
Tak, to oczywiste.
Sprawiłeś, że przypomniałem sobie pewnego przyjaciela, który poznał młodszą kobietę...
...cierpiącą z powodu agorafobii.
- Strach przed otwartą przestrzenią, odległością? - Dokładnie.
Przez lata żyjąca samotnie, zamknięta w swoich pokojach.
Lecz ostatnio, dała mu klucze od domu...
...i od tego momentu dręczy go, uporczywy stan niepokoju.
Cóż mam powiedzieć?
On teraz obawia się, że nie opuści.
Zastanowia się, czego jej brakuje? Szamponu, leków, a może rajstop.
- Jest piękna, prawda? - Nie jestem pewien.
Poproś przyjaciela, by zachował spokój.
Niszczące działanie czasu znosi wszelkie przeciwności.
To wszystko, panie Oldman.
- Jesteś na mnie zły? - Dlaczego?
- Ze względu na historię z włosami. - Absolutnie nie.
Chciałem zapytać, czy ewentualna aukcja ma odbywać się...
...z nazwiskiem rodziny, czy też wolisz anonimowość?
- Anonimowość, anonimowo. - Dobrze.
- Tym razem widziałam cię. - Ach... - W telewizji.
Zazwyczaj, nie udzielam wywiadów, ale zostałem zmuszony.
To było fascynujące. Musisz mieć wielkie powodzenie u kobiet.
Pozycja 132. Gustave Red. "Portret kobiety z włosami", 1956.
Olej na płótnie. 80 x 100. Będzie sprzedany za najwyższą cenę.
10.000, dla pana...
Fred. Czy masz wieści od panny Ibbetson? Od kilku dni odbiera telefonu.
Nie. Przez tydzień leżę w łóżku, z zapaleniem płuc.
To kto przynosi jej jedzenie?
Panno Ibbetson?
Panno Ibbetson! Odpowiedz!
Claire!
Claire, wszystko w porządku?
- Och, nie! Proszę! Nie! - To ja, Claire.
- Jestem Pan Oldman. - Odejdź! Chcę być sama.
Uspokój się! Claire, co się stało? Powiedz mi, co się dzieje?
Czułam się źle, nie wiedziałam, do kogo zadzwonić...
...nikt nie odpowiadał, potem upadłam i uderzyłam się...
Claire, otwórz drzwi. Musisz udać się do lekarza.
Nie, idź sobie! Nic mi nie jest. Proszę, nie...
Czy można również przeprowadić wycenę sensu życia?
Nie wiem, od czego zacząć.
Dobrze cię widzieć. Czy coś się stało? Wydajesz się bardziej przygnębiony niż zwykle.
Zbyt wiele korników, pleśni i pajęczyn, a za mało prawdziwych arcydzieł.
To wszystko na ten temat. Co się dzieje z naszą zabawką?
Udało się zrekonstruować niektóre elementy...
...lecz nadal brakuje zbyt wielu szczegółów.
To tylko szkielet wewnętrzny.
Wciąż nie mogę ustalić, kim jest nasz bohater.
Jak mój przyjaciel z jego księżniczką zamkniętą w wieży.
Pomimo, że nigdy go nie widzieliśmy, ale to nasz android.
- Działamy po omacku. - On również.
Rozmawia z nią, ale tylko przez zamknięte drzwi.
- Zamknięte drzwi? - Tak.
Gdy ktoś przebywa w domu, ona zamyka się w swoim pokoju.
- Nigdy nie widział jej twarzy? - Nie tylko on, nikt jej nie widział.
To trochę tak jak, strategia randki w Internecie.
- Najpierw trzeba wiedzieć, a następnie pokazać się. - Jednak ona pozostaje w ukryciu.
Może dlatego, że użyto złej strategii.
Mój przyjaciel stoi zatem, przed kolejnym trudnym zadaniem...
...a nas czeka rekonstrukcja robota Vaucanson'a.
To zależy od Ciebie, Panie Oldman, kilka zardzewiałych części, i można jechać.
Cóż. Mam jeszcze jedną...
Ale to jest telefon komórkowy. Nowy i nieużywany.
Jestem zardzewiały... bo nie wiem, jak go używać.
Nauczysz mnie z tego korzystać, przed przyjazdem swojej dziewczyny?
- Halo? - Dobry wieczór, jestem Claire Ibbetson.
- Jest już późno, nie przeszkadzam? - Absolutnie nie, panno lbbetson.
Mówiłem ci, że do mnie, możesz dzwonić w każdej chwili.
Chciałam ci podziękować za wszystko...
Nie trzeba. Zwłaszcza, że czujesz się ??już lepiej.
Miałam niewielką ranę na głowie, ale jest o wiele lepiej.
Chciałam ci powiedzieć, że przejrzałem listy z wyceny.
- Co o tym sądzisz? - Właściwie, świetna robota, naprawdę.
Mam jednak wątpliwości. Nie wiem, czy dobrze robię z tą sprzedażą.
- Czy możesz mi doradzić? - Nie, to twoja decyzja.
Nie wiem, co planujesz. Jakie były powody decyzji o sprzedaży?
Trudności finansowe, czy też potrzeba pieniędzy na nowy początek?
- Albo, też inne motywy? - Wszystko to, jak sądzę...
Chcę sprzedać również dom. Jest zbyt duży, jak dla mnie.
Czasami czuję że, siedzę tutaj jak w małej klatce, pośrodku wielkiego placu.
Chciałabym czegoś więcej.
Myślałam by to zostawić, ale idea wyjścia...
...zbyt mnie przeraża.
Jak mam to zrobić? Może z zawiązanymi oczami?
Wyprowadzam się w snach...
Następnie powraca kryzys, i odkładam wszystko po raz kolejny.
Jeżeli tego bardzo pragniesz, to musisz zadecydować, panno Ibbetson.
- Czy na pewno? - Powiedzmy, że do opublikowania katalogu.
Nie dręcz siebie. Myśl osobie i swojej przyszłości.
To jest wielka udręka. Kiedy myślę o tym, to nie mogę pracować.
- Nie wiedziałem, że pracujesz. - Piszę powieści, opowiadania...
- Takie rzeczy. - Chciałbym je przeczytać, i coś kupić.
Na szczęście, dla nas obojga, nie będziesz miał okazji.
- Dlaczego nie? - Piszę pod pseudonimem, i nienawidzę tego.
Artysci zawsze nie lubią własnych prac, panno Ibbetson.
Wczoraj nazwałeś mnie Claire.
Nie zauważyłem, byłem zaniepokojony. Przepraszam.
Chciałabym, abyś nadal to robił...
"Chciałabym, abyś nadal to robił." Powiedziała mu, tak po prostu.
- Co z nim? - Nie należało się tego spodziewać, ale to zrobił.
Co jeszcze może zrobić?
Powiedziałbym jej, aby zrobiła to samo, nazywając mnie po imieniu.
To nie w jego stylu. Nie sądzę, aby mój przyjaciel próbował ją uwieść.
Więc, nigdy nie uda się jej wydostać.
Nie sądzę, aby mój przyjaciel próbował ją uwieść...
To okropny głos!
Myślałem, że on chciałby, przynajmniej zobaczyć jej twarz.
"Pożądanie" nie jest właściwym słowem.
To raczej ciekawość, tak to rozumiem.
Hipoteza, by to nastąpiło, wydaje się mało prawdopodobna.
Może to jedyny sposób. To zależy od stopnia odwagi twojego znajomego.
- Zegar francuski na biurko? - Tak.
Tablica wykonana z litego drewna inkrustowana wiązem. To ta z gramofonem.
Nie, chcę, ją zachować.
Cóż, to wszystko. Następnym razem zrobię zdjęcia.
- Dobrze. - Jeszcze jedno, Claire.
Musisz zdecydować, czy zdjęcia robimy tutaj, czy w studiu?
Najlepiej w studiu. Nie chcę zbyt wielu ludzi w domu.
To jest najlepsze rozwiązanie. Muszę już wyjść. Potrzebujesz czegoś?
Nie, dziękuję panie Oldman. Kiedy zobaczymy się ponownie?
Masz na myśli, kiedy znów mnie zobaczysz, bo ja nie posiadam tego przywileju.
- Przykro mi. - Wkrótce. Do zobaczenia, i miłego dnia.
Dziękuję, tobie również.
Halo?
- Nie mogę w to uwierzyć! - Nie mogłem spać w nocy, Virgil.
Musiałem coś zrobić, byś mi mógł wybaczyć.
Ale, jak to zrobiłeś?
Dowiedziałem się, że pani Derain popadła w pewne tarapaty. To znak bogów.
Przekonałem ją do transakcji, za 250.000. funtów.
Nie do końca tanio.
Myślałem, że to rozsądna cena. Mówiłeś o 8.000.000.
Więc, wszyscy i tak na tym zarobią.
Ile chcesz, Billy?
Nie chcę ani grosza ponad, to co zapłaciłem tej czarownicy.
Więc się naprawdę starzejesz.
Nie, chcę tylko by powróciło to wszystko, gdy byłem twoim przyjacielem i wspólnikiem.
Najbardziej godnym zaufania. Twoim najlepszym dostawcą "kobiet".
Jeśli to zrobiłeś, aby odzyskać moje zaufanie, to zrobiłeś najgorszy interes.
Gdyż nigdy go nie straciłeś, mój przyjacielu...
Fantastyczne!
Tym razem znalazłeś coś, bardzo ważnego.
- Ale najlepsze jest tutaj. - Ucho.
-To duży krok do przodu? - Oczywiście.
Chcę powiedzieć, że jesteśmy bardzo blisko punktu zwrotnego. Uważaj!
Doskonale! Części zaczynają pasować do siebie.
Więc, co się dzieje z twoim przyjacielem?
Ile czasu potrzebowałeś by zrozumieć, że mówię o sobie?
Nie wiele, jeżeli mam być uczciwy.
Muszę przyznać, że nie stosowałem się do twoich rad.
Uważałem, że są zbyt kłopotliwe. Zbyt pochopne.
Cóż, nie mogę cię winić.
Działanie matematyczne, tylko sześć dni.
Działanie matematyczne, tylko 51. minut.
- Co podać, sir? - Herbatę, proszę.
Odległość od punktu. Kierunek okręgu...
Herbatę podano.
Krawędź okręgu. Centrum przestrzeni.
- Powierzchnia segmentu... - Niewiarygodne.
Pionowe położenie kuli.
Przyniosłem wycenę mebli i obrazów.
Przeczytaj batdzo uważnie, gdyż musisz ją zatwierdzić.
- Nie jestem ekspertem. - Wiem. Zaufaj mi, panno Ibbetson.
Zauważyłam, że ostatnio, dużo pracujesz w piwnicy.
Dlatego wymieniłaś zamki?
Zmieniam je co sześć miesięcy.
Lubię wszystko przejrzeć, porównać i naprawić.
Szczególnie, jeśli chodzi o stare śmieci, pozostawione w piwnicy.
Więc tam pracuję... Jeśli to problem, po prostu powiedz.
Na stole znajdziesz nowe klucze. Proszę, weź je.
- Dziękuję za zaufanie. - Obraziłeś się, że było zamknięte?
- Nie, ale byłem zaniepokojony. - Masz rację.
Powinnam cię poinformować. Przepraszam.
Claire, rujnujesz swoje życie z powodów, których nie mogą zrozumieć.
Twoja choroba jest tak absurdalna, że wydaje się wręcz oszustwem.
Na początku, nawet moja matka myślała, że udaję.
Byliśmy za granicą...
Bałam się wejść na Wieżę Eiffla, tak bardzo, że byłam prawie sparaliżowana.
Zaczęłam płakać i upadłam na ziemię. Byłam jeszcze dzieckiem.
Kolejne incydenty zdarzały się coraz częściej, więc zmieniła zdanie.
Czy przebywałaś kiedyś na otwartej przestrzeni, bez obaw?
Tylko raz. Na wycieczce szkolnej w Pradze. Miałam 14. lat.
Rynek z zegarem astronomicznym, przeszłam setki razy...
Pamiętam też, restaurację, o szczególnym wystroju.
Jedynym miejscem na świecie, za którym odczuwam nostalgię, jest ta restauracja.
Byłam naprawdę szczęśliwa. Nazywała się "Night and Day".
- Nigdy tam nie wróciłaś? - Nigdy.
Dlaczego nie teraz? Chętnie dotrzymam ci towarzystwa.
Nie wydajesz się zbyt szczęśliwy...
Jesteśmy prawie na miejscu. Nasz android wyjdzie z cienia.
Jestem podekscytowany. Sterujesz siłami natury.
To jest po prostu...
...jeden z tych wieczorów, w którym można poczuć, że bycie maszyną.
- Jest niekompletne. - Dlaczego się nie ożeniłeś? Nie masz dzieci?
Mój podziw dla kobiet, jest równy z moim strachem przed nimi.
Moja niezdolność, by je zrozumieć.
Jeśli jest to reguła, Claire jest niewątpliwie wyjątkiem.
Tego się właśnie obawiam.
- Nigdy nie byłeś w stanie jej zobaczyć? - Tylko raz. - I jak to jest?
Przypuszczam, że takie zainteresowanie skierowane na jedną osobę...
...nieuchronnie prowadzi do przekonania, że jest piękna .
- Mniej więcej. - Po jutrze, są jej urodziny.
Chciałbym dać jej coś pożytecznego.
Nie sądzę, że "użyteczny prezent", to najlepsze rozwiązanie.
- Naprawdę? - Oczywiście, najpierw lepiej jest iść z czymś tradycyjnym.
- Dzień dobry. - Dzień dobry, panie Oldman.
Panie Oldman, spójrz, co znalazłem w piwnicy.
Zauważyłem, że jesteś zainteresowany podobnymi drobiazgami.
Podpory z Murano. Nie byliśmy w stanie ich odnaleźć, dziękuję.
- Daj mi kluczyki, włożę je do bagażnika. - To bardzo miłe.
Zaczekaj...
Dziękuję.
Dzień dobry, panie Oldman.
Pamiętałem, że dziś są twoje urodziny.
Wszystkiego najlepszego, Claire!
Przeczytałam twoją wycenę.
Czy byłaś w stanie to zrozumieć?
Jasne. Śmieszne kwoty. Nawet idiota zrozumie, że to oszustwo.
Ostrzegałem cię, że to kwoty otwarcia.
- Wzrosną w trakcie licytacji. - A jeśli tak się nie stanie?
To mało prawdopodobne. W tym przypadku zrównoważymy straty...
...poprzez maksymalizację zysku z obiektów ważniejszych.
To gra losowa, na której mogę tylko stracić.
Nie chcę aby mnie oszukiwano, sir Oldman. Wszystko jest na twoją korzyść. Jesteś pieprzonym złodziejem.
Jestem gotowy zrezygnować, nawet w tym momencie.
Natychmiast karzę zwrócić te wszystkie śmieci.
Nie dzwoń już do mnie. Zrób mi przysługę, i zniknij z powierzchni ziemi.
Rocznik 1984.
Halo?
Byłam bardzo zuchwała...
Czuję się jak idiotka, będąc zmuszoną cię znowu za coś przeprosić.
Nikt, nigdy nie dał mi kwiatów. Nie wiem, dlaczego tak zareagowałam.
Nie daj się, by to lęk zawładnął. Nie winię ciebie za to.
Moje urodziny,zawsze były straszne...
...i nagle, pojawiłeś się ty...
...wywracając całe moje życie do góry nogami.
Na drugi dzień, zeszłam na dół po schodach, otworzyłam drzwi...
...i wyjrzałam do ogrodu.
- Wyszłaś? - Nie, bałam się.
To było okropne uczucie. Nigdy się jednak, na to nie odważę.
Chciałaś tam wyjść?
Wiem, że to nie ma sensu.
Teraz są nowe metody leczenia; mogli by ci pomóc.
Wolę rozmawiać z tobą, niż z psychiatrą.
- Czy to komplement? - Tak.
- Widzę, że przyniosłaś portret tancerki. - Chcę go zachować.
- Jego wartość jest niewielka. - Jest to portret mojej matki...
Była w moim wieku, gdy został namalowany.
- Czy jesteś podobna? - Była dużo ładniejsza, ode mnie.
Niestety, nie mogę tego osądzić.
- Cóż Claire, wychodzę...
Jeśli będzie to konieczne, to nie wahaj się dzwonić.
Dziękuję, panie Oldman. Do zobaczenia wkrótce... Mam nadzieję.
Halo? Witam dyrektorze. Nie, już sprawdziłam.
Chodzi o to, że sprzedaż mebli jest bardziej skomplikowana, niż myślałam.
Tak, Oldman się angażuje.
Jak się miewasz? Młodszy, niż się spodziewałeś.
Zachowuje się w dziwny sposób, jednak nadal jest przystojny.
I wiem, że mogę mu zaufać.
Dlaczego? Czy jest zazdrosny? Zakochany? Nie, nie sądzę.
Jest zbyt przerażony moją chorobą, podobnie jak wszyscy inni...
Ach, nie nic, zraniłam się w stopę.
Czy możemy porozmawiać później?
Kto to? Kto tam jest? No! Odejdź! Proszę, idź sobie!
Wynoś się! Wynoś się!
Proszę, odejdź. Zostaw mnie w spokoju! Wynoś się! Wynoś się...
- Halo? - Proszę, pomóż mi.
- Pomóż mi, proszę, przyjdź. - Spokojnie Claire. Co się stało?
- Proszę, przyjdź. Proszę... - Wkrótce tam będę.
Claire? To ja. Co się dzieje?
- Ktoś jest w domu. Wyrzuć go! Proszę! - Uspokój się.
- W domu są ludzie! Wyrzuć ich! Proszę! - Uspokój się.
To ja, Claire. To byłem ja.
To byłem ja.
Ukryłem się, aby cię zobaczyć.
Szpiegowałeś. Ty szpiegowałeś mnie? Wynoś się!
Nie chcę cię więcej widzieć. Wynoś się!
Proszę Virgil, nie idź...
Uwierz mi, nie jestem przyzwyczajony do tego typu rzeczy.
Ja też nie.
Przyznaję się, popełniłem wiele błędów.
Ale nie chciałem zrobić nikomu krzywdy...
Tylko nie umiałem porzucić pragnienia, by cię zobaczyć.
Musiałem cię zobaczyć.
Musiałem ją zobaczyć. Delikatna jak z płaskorzeźby Dürer'a.
Wyglądała jak istota po stworzeniu, przerażona wszechświata.
W jej oczach zobaczyłem odbicie własnego strachu.
Każdy człowiek chciałby być tak przerażony, jak ty teraz.
- Dokonałeś cudu. - Jest zbyt wcześnie...
Miej się na baczności, to jest czas błędów.
Jeżeli uważasz, że ci się udało, to już straciłeś poczucie strategii.
- A co będzie strategią? - Nigdy jej nie zachęcaj, by się zatrzymała.
Wykonaj następny krok, tak by nie można go było przewidzieć. Graj ryzykownie.
Doradzasz mi, bym przestał być sobą.
To jest dokładnie to, co należy zrobić.
Jeśli nadal będziesz grał na jej zasadach...
...będzie wciąż czuć się jak pacjent.
Zamiast tego, musisz zacząć traktować ją jak kobietę.
Co o tym sądzisz? Podoba ci się?
Nie wiem. Co ty sądzisz?
Wyglądsz bosko, Claire. Może trochę więcej szczegółów.
To prawda, zgadzam się.
Od bardzo dawna, nie dostałam takich prezentów.
- To najwyższy czas. Nie sądzisz? - Nie wiem...
Nie wiem. Jestem bardzo zaskoczona.
- Nie mogę... - Co? Och, oczywiście.
Przepraszam, nie zrozumiałem...
Nie wiem, czy zasługuję na to wszystko.
Postanawiłem zostawić to tobie...
Jeśli nie podamy daty aukcji w Sztokholmie, to będzie nasze samobójstwo.
Nie ważne. To zbyt daleko.
Trzeba także, umówić się na spotkanie z dyrektorem Hermitage...
...i aukcje w San Francisco i Madrycie.
- To samo. Zbyt daleko. - Nie możemy teraz z nich zrezygnować.
Domy aukcyjne na świecie, teraz pominiemy.
- To będzie kosztować mniej. - Jak pan sobie życzy, sir Oldman.
- Lambert? Czy jesteś żonaty? - Tak, prawie 30. lat.
- Jak to jest żyć z kobietą? - To jest jak udział w aukcji.
Nigdy nie wiesz, czy twoja oferta będzie najlepsza.
- Ten. - Dobrze, sir.
- Czy teraz powiesz, że stałam się piękna? - Piękna. Naprawdę wspaniała.
- Kłamca. - Claire...
Od wielu lat tego nie robię, więc zapomniałam. Wyglądam jak potwór.
Wszystko, czego potrzebujesz, to trochę czasu i praktyki. Wtedy będzie dobrze.
Zabierzesz mnie, na jedną ze swoich aukcji, i uroczystą kolację...
...do najbardziej wyrafinowanej restauracji na świecie.
To jest powodem twoich prezentów, chcesz leczyć mnie powoli...
...by mnie stąd zabrać. To prawda.
Claire, nie rób tego, proszę, porozmawiajmy...
Nasze ostatnie ruchy były złe. Trochę przedwczesne.
Nie obwiniaj się, Claire ma dar odwracania wszystkiego do góry nogami.
- Robert, ciotka zaginęła ponownie. - Och, nie!
Przepraszam. Szczęśliwie udało nam się odnaleźć ją w parku.
Naprawa nie miała sensu, łatwiej było zrobić nowy.
Popatrz, to urządzenie posiada znacznie szerszy zasięg.
Może iść tam, gdzie chce, a i tak nie stracisz z nią kontaktu.
- Wystarczy przeprogramować komputer. - Poradzę sobie, jesteś aniołem.
- Dziękuję, kochanie. - Nie ma za co.
- Zobaczymy się jutro, prawda? - Tak, do zobaczenia.
Myślę, że potrzebuje czegoś,co jej zaimponuje, ale jednocześnie doda pewności.
Każdy pomysł terapeutyczny, zawsze wygłąda jak oszustwo.
- Zaproś ją na kolację. - Tak, do "Nomy" w Kopenhadze.
W tej chwili, bardziej romantycznie, wieczór przy świecach...
...powiesz, że jest o wiele ładniejsza od swojej matki.
- Robercie, czy dołączysz do nas na kawę. - Jeśli jestem zaproszony, to dlaczego nie?
Żarty na bok, chciałbym byś mógł ją zobaczyć.
Usłyszał jak mówi. Jestem pewien, że zrozumiał byś to o wiele bardziej.
Ale ja mówiłem całkiem poważnie.
329.473...
- Twój szampan. - Dziękuję. - Dziękuję sir.
12.624.831, 3.333.33...
to niesamowite...
- Jesteś urocza, Claire. - Ty to zrobiłeś?
Może zatrudnię się, jako dekorator wnętrz.
To jest wspaniale, Virgil. Dziękuję.
Nie masz pojęcia, jak długo czekałem, by być tylko z tobą. W takim spokojnym miejscu.
Daleko od świata, zgiełku i tłumu.
- Za twoje piękno, Claire. - Za twój sarkazm, Virgil.
- Teraz mogę to powiedzieć. - Co?
Jesteś o wiele piękniejsza od tancerki.
Kolację podano... Usiądź, proszę.
- Dziękuję. -Ale ostrzegam, jako kelner jestem nie wiele warty.
- Nie mogę niczego zagwarantować. - Podejmę to ryzyko.
- Odpowiedź bardzo odważna. - Dlaczego?
Jeżeli usługa nie przypadnie ci do gustu, następnym razem...
...będę zmuszony dokonać rezerwacji, w najlepszej restauracji w mieście.
Nie będziemy psuć wieczoru, Virgil. Proszę. Nie mów o mnie.
- Dobrze. - Zamiast tego, opowiedz mi o sobie. O swojej przeszłości.
Wiesz Claire, w moim życiu nie było nic oryginalnego.
Dziecko, które traci oboje rodziców, straszny sierociniec i tak dalej.
Warto zauważyć, jeden jasny moment...
...zakonnice chcąc zdyscyplinować dziecko, wysłali je do pomocy w warsztacie konserwatora.
- To ciekawe. - Byłem zafascynowany, umiejętnościami rzemieślników.
Więc zacząłem kombinować, trudno...
...niech mnie karzą tak często, jak to tylko możliwe.
Przyszedł czas odkrywania dzieł sztuki, różnych technik malowania...
...jak odróżnić oryginał od falsyfikatu, i tak dalej.
Wiesz, kiedyś znalazłam, twój stary artykuł w Internecie...
...napisałeś, że: "w każdym fałszerstwie zawsze ukryta jest jakaś prawda".
Co miałeś na myśli?
To sytuacja, gdy naśladując czyjąś pracę...
...fałszerz nie może oprzeć się pokusie, aby dodać coś od siebie.
Zazwyczaj jest to drobny szczegół, niespodziewany ruch pędzla...
...czym się zawsze i nieuchronnie wyda, ujawniając swoją prawdziwą słabość.
Uwielbiam sposób, w jaki to powiedziałeś.
To nie mogło być bardziej przekonujące. Urodzony uwodziciel.
- Więc zdałem egzamin? - Jasne, z wyróżnieniem.
Czuję złość na siebie, że to ostatnio zaniedbałem.
Nie powiedziałeś ani słowa o Claire.
Gdybym nie wiedział o jej problemach, to powiedziałbym, że jest zwyczajną dziewczyną.
I to, że jest bardziej piękna, niż mi to opisałeś.
- Naprawdę... to lubię. - Czy chcesz, bym był zazdrosny?
Szukasz porady, Virgil? Módl się, by nigdy jej nie stracić.
Panie Oldman, czy pozycje 87. i 88, zapisujemy oddzielnie?
Nie, razem. Zawsze razem, to bardzo ważne.
W czym mogę być pomocny?
Chodzi o Roberta...
Co się stało? Nie martw się, śmiało.
Nie jesteśmy już razem.
Problemem jest to, że krąży wokół niego wiele dziewczyn.
I na koniec, boję się, że go stracę.
Co mogę zrobić? Mam z nim porozmawiać?
Od pewnego czasu, mówi wyłącznie o jakiejś Claire...
- Claire? Nie rozumiem. - Z nim zawsze trzeba być bardzo czujnym.
Mówię to, ze względu na ciebie. Czuję się taka bardzo głupia i zła na siebie.
- Obiecaj, że nic mu nie powiesz. - Obiecuję.
Czekasz długo? Przykro mi, mogłeś mnie powiadomić.
- Wolę porozmawiać osobiście. - Dlaczego? Coś nie tak?
Przyjdzie dziś, jeden z moich asystentów. Oddasz mu Vaucanson'a w obecnej postaci.
- Dobrze, jak chcesz. - Powiedz mi, ile jestem ci winien.
- Będzie uregulowane od ręki. - Myślę, że zasługuję na wyjaśnienia.
Nie jesteś tak dyskretny i wiarygodny, jak o tobie sądziłem.
To dziwne, widzieć to wszystko, tak doskonałe i wypolerowane.
Tak, jakby nie były moją własnością.
- Myślę, że niczego nie przegapiłem. - Nie, czegoś brakuje.
Jak można było tu spędzić, najlepsze lata swojego życia?
- Nie wiem. Nie wiem, ale to było wygodne. - Naprawdę?
Nadal jest. I będzie zawsze. Zawsze.
Musisz się stąd wydostać, i musisz to zrobić sama.
Nie mam odwagi.
To jest jak pajęczyna, z której nie można uciec.
To stara kolekcja.
Mój ojciec był entuzjastycznie nastawiony. Chociaż, nigdy nie rozumiałam, co to dokładnie jest.
Halo? Dzień dobry, dyrektorze. Tak, prawie skończyłam.
Ale, chciałabym przepisać ostatni rozdział.
Uważam, że zakończenie powinno być szczęśliwe. Tak, oddzwonię.
Tak teraz, zobaczysz wkrótce.
Nie wykluczam, że stanowi część, czegoś bardzo cennego.
- Często zastanawiam się... - Co?
Czy bardziej interesują cię moje meble i obrazy, niż ja.
- Jak możesz tak mówić? - Nie powinieneś się tu pojawić.
Znalazłem brakujące elementy. Czy jesteś zainteresowany dokończeniem pracy?
To jest twój problem.
Kilka dni temu przyszła do mnie Sarah.
Jest bardzo zaniepokojona sytuacją w waszym związku.
Przyszedłeś mnie pouczać?
Nie śmiem, nie jestem ekspertem w sprawie kobiet.
W porządku, możemy kontynuować, to co rozpoczeliśmy.
Ale, mam dwa warunki.
Po pierwsze, oddzielimy pracę od naszego życia prywatnego.
A drugi?
Zabierz to z powrotem.
Nie chodzi o pieniądze, Vaucanson stał się moją pasją.
- Przywiozłem go z powrotem, jest w samochodzie. - Również nowe części?
Na to będziesz musiał trochę poczekać. Problemem jest moje życie prywatne.
Nie. Nic nie wiem i nie chcę wiedzieć.
Gdybyś został zmuszony do wyboru pomiędzy Claire i robotem, dziś...
...kogo byś wybrał?
- Ten. - Doskonały wybór, panie Oldman.
Jeżeli nie będzie pasował rozmiar, proszę powiedz Pani, że może przyjść w każdej chwili.
Dziękuję, przekażę.
Claire, to ja.
Claire? Przyniosłem obiad.
Claire? Claire, odezwij się.
Claire! Claire!
Claire?
Claire, gdzie jesteś?
Claire...
Przepraszam, czy widziałeś kobietę wychodzącą z domu po drugiej stronie ulicy?
Nie. Nie sądzę...
Czy widzieliście kogoś, wychodzącego z domu na przeciwko?
Młoda kobieta średniego wzrostu, jasne włosy, trochę blada.
- Myślę, że ją widziałem. - Tak?
Nie przekroczyła bramy, tylko kręciła się wokół.
- Kiedy? - Dziś rano. Jadłem śniadanie.
- Co jeszcze możesz powiedzieć? - Nie wiem, to było trochę dziwne.
- Dziwne? Gdzie się udała? - Tam, w stronę parku.
Idiota!
- Halo? Halo, Virgil? - Nie ma jej.
- Kogo? - Claire, zniknęła.
- Żartujesz? - Szukałem wszędzie. Nie widziano jej od rana.
- Chcesz, żebym przyszedł? - Tak, proszę.
Czy to pierwszy raz?
Tak, jak mówiłem. Nie podejdzie nawet do okna, chyba że są na nim rolety.
Czy ma przyjaciół? Gdzie mogła pójść?
Przez cały dzień siedzi przed komputerem, który jest jedyną formą kontaktu.
Ale zawsze pod przybranym nazwiskiem. Jeżeli jest na zewnątrz, to nie może być daleko.
- Miejmy nadzieję. - Obeszliśmy to już trzy razy.
- Halo? - Pan Oldman? - Tak, czy dzwoniła panna lbbetson?
- Nie. - Jeśli zadzwoni, daj mi natychmiast znać.
Zrobi się. Sir Oldman, śmiem myśleć, że zapomniałeś.
Co miałem zapomnieć?
Proszę, zająć miejsca.
Pozycja numer 1. Wyjątkowe lustro weneckie. Połowa XVIII-ego wieku.
Późnobarokowe, w inkrustowanej złotem, drewnianej ramie z motywem kwiatów.
Rama, bogato rzeźbiona w rokokowe motywy kwiatów, owoców, ptaków ...
...spirale i motywy orientalne.
Zaczynamy od kwoty 130.000. euro. 140.000.
150.000, pan po mojej lewej.
160.000, pani w głębi. 170.000. 180.000, przez telefon.
200.000, pan po lewej stronie sali, 220.000.
250.000, przez telefon.
Wciąż nic, panie Oldman.
Ciągle jej szukamy. Robert ma wydłużoną trasę.
- Zadzwonię wkrótce. - Dobrze.
280.000, 310.000. Inne oferty? Sprzedane!
Virgil ? Teraz przeszukuję szpitale. Na razie nic.
Szukajcie, proszę.
- Znajdziemy ją. Wkrótce. - Dziękuję.
Nadzwyczajny kredens z XVIII-ego wieku, orzech, klon, dąb i jesion.
Ozdobny odlany z brązu gzyms na rzeźbionych...
...i dwoje rzeźbionych drzwi w motywy architektoniczne.
Otoczone przez rzeźby owoców i maski.
Trzy spiralne kolumny towarzyszące drzwiom...
Tak, moi drodzy, dwoje wspaniałych drzwi.
Co się dzieje?
Szczerze mówiąc, możemy tylko zawiadomić policję.
Te komentarze w prasie.
To pogrąży mnie całkowicie. Poczekamy jeszcze.
Co jeszcze może się wydarzyć?
Wróci sama do domu. Albo my odnajdziemy ją żywą...
...albo ktoś inny ją odnajdzie.
Osoby z jej problemami, tak po prostu nie znikają.
Och, to zależy.
Taka fobia, choć mocno zakorzeniona, może w każdej chwili sama zniknąć.
- Tak, więc dlaczego uciekła? - Może coś się wydarzyło między wami.
Co spowodowało podjęcie tej decyzji.
Wiesz doskonale, że jest to niemożliwe.
Jesteś jedyną osobą, która wie, co się wydarzyło między nami.
Przepraszam na chwilę.
- Halo? - Przykro mi, panie Oldman... Zadzwoniłem do wszystkich wydawców.
Nikt nie wie, kim ona jest.
Często zdarza się, że nawet...
...nie znają tożsamości ludzi, którzy piszą pod pseudonimem.
Nigdy bym nie uwierzył, że ty możesz znaleźdź się w takim bałaganie.
- Nie wiem, jak mogę pomóc. - Po prostu mnie wysłuchaj.
Biorąc pod uwagę jej chorobę, wydaje się bardzo mało prawdopodobne, by tak po prostu uciekła.
Powiedzmy, że została porwana, lub coś w tym stylu.
To niemozliwe. Nie miała żadnych wrogów.
Czy ktoś może być nią zafascynowany do tego stopnia, że wziął ją siłą.
- Ale kto? - Ostatnio podejrzewałem Roberta.
Młody człowiek, i do tego przy gotówce. To może być ten typ.
Z punktu widzenia literackiego pasuje idealnie.
Młody rycerz, który ratuje księżniczkę z rąk starca, niezdolnego do miłości.
Literatura, rzeczywiście nie odbiega od utartego schematu, Virgil.
Może miała osobiste powody, by wyjść z tego więzienia.
Nie mogę sobie wyobrazić, jakie.
W ostatnich dniach doświadczyłem emocji i uczucia...
...nie pasujących mi do ucieczki.
Twierdzenie to nie daje, aż takiej pewności.
Ludzkie emocje są jak dzieła sztuki.
Mogą być wynikiem, jak mówią... symulacji. Choć fałszywe wyglądają na orginał.
- Symulacja? - Wszystko można udawać, Virgil.
Radość, ból, nienawiść. Chorobę i uzdrowienie...
...nawet miłość.
- Halo? - Słuchaj uważnie.
Czy jesteś pewien, że domu Ibbetson'ów nie ma innych ukrytych pokoi?
Nic nie wiem o innych skrytkach, poza pokojem panny Ibbetson.
Claire!
Możemy jeszcze obejrzeć poddasze. Jeśli chcesz.
Czy wiedziałeś, że panna Claire jest pisarzem?
Słyszałem o tym od jej rodziców.
I że, podpisuje książki, używając pseudonimu?
Nie wiedziałem. Prawdę mówiąc, nigdy nie widziałem żadnej książki.
- Panno Claire, nie chce się nam już chodzić po domu. - Claire?
Tracimy czas. Nie ma już innych sekretnych pomieszczeń.
- Myślę, że... - Cicho!
Wróciłeś...
Claire?
Claire! Czuję, że tam jesteś, odpowiedz.
Wróciłeś... Wróciłeś do mnie!
Jestem tu. Gdzie miałem zniknąć?
Myślałam, że mnie zostawiłeś. Tak jak poprzednio.
Jak poprzednio?
Kiedy wróciliśmy z Pragi.
Claire!
Nigdy cię nie opuszczę.
Byłam szczęśliwa w Pradze. W tej bardzo dziwnej restauracji.
Byłam tam, z moim pierwszym i jedynym mężczyzną.
On był starszy ode mnie.
Po powrocie z tej podróży...
...pewnego popołudnia, chodziliśmy po centrum, nagle pojawił się samochód i uderzył.
Gdy odzyskałam przytomność, już go nie było.
Wróciłam do domu, i nigdy już nie wyszłam.
Nigdy nie spałem z kobietą...
Wtedy tez, nie zmrużyłem oczu przez całą noc.
Leżałem całą noc, po prostu patrząc na nią. To było piękne.
Witamy w klubie dorosłych. Udało ci się zakochać...
Byłeś dobrym nauczycielem.
I w końcu zrozumiałem, gdzie został ukryty karzeł.
Poniżej znajdował się cokół, który nie musiał być pusty.
Ktoś tam przycupnął, a jego głos rozbrzmiewał.
To musiało być imponujące.
Robert, czy to możliwe, by udawać miłość?
Na podstawie mojej wiedzy, na temat sztuki udawania...
...mogę powiedzieć, że nie do końca.
Zakładając, że miłość jest, jak dzieło sztuki.
Byłoby wspaniale, gdyby...
Wyobraź sobie, można było to sprzedać na aukcji.
Przeżyłeś wspaniałą miłość, otrzymujesz najlepszą ofertę.
Mam nadzieję, że nie zniszczyłem twojego związku z Sarah.
Nie, spokojnie. Zawór, dwie śruby, bezpiecznik, i zaczynamy od nowa.
Podobnie jak w pierwszym dniu.
- Co teraz zrobisz? - Chcę to zrobić.
Wiesz, na twoim miejscu, bym się tak nie upierał. Jest bardzo nietrwała.
Widzisz, gdy się tego nie spodziewasz, wszystko zaczyna się układać...
Halo? Halo. Virgil? Virgil, czy to ty?
Virgil! Virgil!
Virgil?
Pomocy!
- Zabierasz go na drugie piętro? - Tak, radiolog już czeka.
- Dlaczego ci się nie podoba? - Nie czuję się, jak w domu.
Jak hotelu, po przyjeździe w nocy, jeśli nie możesz spać...
...i następnego dnia, jesteś gdzie indziej.
Wejdźmy do środka.
Wydaje się, idealny by pomieścić wiele osób.
Tak, ale nigdy nie spełniał tego zadania.
Z wyjątkiem partii otwarcia.
Byłem bardzo nieufny wobec innych...
...rygorystycznie utrzymywałem odległość do granicy mojej prywatności.
To było głupie.
Nawet denerwuje mnie obecność w domu, lokaja i pokojówek.
Po kolacji pragnę, żeby znikneli.
Nie myliłam się, kiedy powiedziałam żę, jesteśmy podobni.
Tak, miałaś rację, i dzięki tobie to zrozumiałem.
- Dokąd mnie zabierasz? - Wkrótce się dowiesz.
Zamknij oczy. Powiem ci, kiedy je otworzyć.
Nie bój się. Poprowadzę...
Nigdy nie lubiłam grać z zamkniętymi oczami.
Uważaj na próg.
Zwolnij, proszę...
Jesteśmy na miejscu. Zatrzymaj się.
Otwórz oczy.
Nie mogę w to uwierzyć.
To jest niesamowite.
Dostanie się do nich zajęło mi całe życie.
Więc, nie jestem pierwsza. Miałeś już inne kobiety.
Tak. Kochałem je wszystkie, a one odpowiadały mi też miłością.
Nauczyły mnie, by czekać na ciebie.
A teraz tu jesteś, i chciałbym byś pozostała tu z nami...
...a to piękne miejsce stało się twoim domem.
Och, Virgil! Gdyby coś miało się nam przytrafić...
...pamiętaj, że cię kocham.
Ja też cię kocham.
Katalog na aukcjię mebli i obrazów w domu Ibbetson'ów...
...jest gotowy.
- Och, w końcu! Najwyższy czas! - Dziękuję, Virgil.
Zastanawiam się, kto kupi te wszystkie, cudowne rzeczy. Och, przepraszam...
Nie ukrywam, że bardzo zależy mi na twojej opini.
Nie podoba ci się?
Nie, po prostu sądzę, że skoro zdecydowałam się żyć z tobą pod jednym dachem...
...nie chcę już więcej myśleć o sprzedaży.
Chcę zachować wszystko, tak jak do tej pory.
- Rozumiem. - Czy na pewno?
Wierz mi, na twoim miejscu, zachowałbym się tak samo.
Jutro wszystko powróci na miejsce.
Dobrze! Tak! Brawo, Virgil! Tak, to świetnie!
Za nadziwniejszy i najszczęśliwszy katalog w mojej karierze.
To zasługuje to na toast.
- Chwała! - Na zdrowie!
Od tej chwili jesteście moją rodziną...
...i mam wam coś ważnego do zakomunikowania.
Za dwa dni będę miał aukcję w Londynie.
To będzie najpiękniejsza aukcja w całej mojej karierze, również ostatnia.
Wydaje się, że niedawno, był widziany w mieszanym towarzystwie.
- Kto, Virgil? - Tak.
W końcu zrozumiał, że najgorszą perwersją seksualną, jest czystość.
To okrutne.
Jak się czujesz przed ostatnim publicznym występem?
Nigdy nie byłem bardziej spokojny.
Są wielkie oczekiwania. Wszyscy koledzy przychodzą mnie pozdrowić.
To miło z ich strony.
Wiedząc, że nie będą mnie więcej musieli znosić, robią się bardzo mili.
Jestem jednak szczęśliwy. Szkoda tylko, że nie ma tu ciebie.
Mnie również. Ale jeszcze nie jestem gotowa na podróże.
Wczoraj, w samochodzie miałam zawroty głowy.
Nie martw się. Będziemy mieć dużo czasu na podróże.
- Jesteśmy gotowi, panie Oldman. - Wracam. To nasi przyjaciele?
Cały czas. Nigdy nie jestem sama, czy to jest to, co cię martwi.
Cóż. Pozdrów ich ode mnie.
Słyszałam, że powinieneś już iść. - Tak.
- Nie mogę się doczekać, powrotu do domu. - Powodzenia, kochanie.
12.110.000. funtów. Ktoś oferuje więcej?
12.300.000. funtów.
Ktoś jeszcze?
12.500.000,przez telefon. Inne oferty?
Jesteśmy na 12.500.000. Sprzedany za 12.500.000. funtów.
Panie i panowie, dziękuję...
- Gratulacje. - Dziękuję. - To było wspaniałe, Virgil.
- Teraz mogę przywitać się publicznie? - Och, Billy!
To było fantastyczne, stary. Jestem bardzo szczęśliwy, ale będzie mi ciebie brakowało.
- Mówisz tak, jakbyśmy mieli się już nie zobaczyć. - Oczywiście, że się zobaczymy.
Ale wiesz, to nostalgia za naszymi najśmielszymi interesami.
- Tak to widzisz. - Virgil?
Aby przypomnieć, jak wielkim artystą mogłem być...
...jeśli nie wierzyłeś we mnie, wysłałem jednen z moich obrazów.
Obiecuję, że tego nie spalę.
Claire? Claire, jestem z powrotem.
Halo?
- Widziałeś pannę Claire? - Nie, proszę pana. - Claire?
Gdzie jesteś? Claire?
Panie Oldman, napewno wyszła...
...podobnie wczoraj, przyszli panna Sarah i Robert...
...a potem razem poszli na obiad.
Dobrze.
W każdym fałszerstwie zawsze ukryta jest jakaś prawda.
Lepiej nie mogłem się wyrazić. Będę tęsknić, panie Oldman.
W każdym fałszerstwie zawsze ukryta jest jakaś prawda.
Lepiej nie mogłem się wyrazić. Będę tęsknić, panie Oldman.
W każdym fałszerstwie zawsze ukryta jest jakaś prawda.
Lepiej nie mogłem się wyrazić. Będę tęsknić, panie Oldman.
W każdym fałszerstwie zawsze ukryta jest jakaś prawda.
Lepiej nie mogłem się wyrazić. Będę tęsknić, panie Oldman.
W każdym fałszerstwie zawsze ukryta jest jakaś prawda.
Lepiej nie mogłem się wyrazić. Będę tęsknić, panie Oldman.
W każdym fałszerstwie zawsze ukryta jest jakaś prawda...
Dzień dobry, sir Oldman. Dziś mamy wizyty.
Powinieneś być szczęśliwy. Zobacz, kto przyszedł cię odwiedzić.
Jak się czujesz, panie Oldman?
Przyniosłem ci korespondencję, twoją gazetę i kilka czasopism.
Kilka dni temu do domu naprzeciwko dostarczono meble.
Widziałeś to?
Myślę, że tak, ale z tego miejsca nie widzę zbyt wiele. Zapytaj ją.
Claire? Masz chwilę, ten pan chce cię o coś zapytać.
Tak. Następnego dnia, przyszli inni pracownicy i zabrali wszystko ponownie.
- Następnego dnia? - Przez 18 miesięcy, przyniesiono trzy razy, i trzy razy zabrano.
Jakiś czas temu byłem tutaj. Czy to pamiętasz?
- Dziewięć. - Co masz na myśli?
Byłeś tu dziewięć razy. Dziś jest dziesiąty.
Zastanawiam się, czy widziałaś kobietę wychodzącą z domu.
- Średniego wzrostu, jasne włosy, trochę blada. - Tak.
- To było po raz 231. - Czy na pewno?
Po sześciu innych.
Przez półtora roku widziałam, że wychodziła 237. razy.
Cóż można powiedzieć? Jest fenomenalna. Claire, zapamiętuje absolutnie wszystko.
To nie jest możliwe.
Byłeś w domu 63. razy. 36. w dzień i 27. w nocy.
Nie licząc nocnego incydentu. 144.
- 144? - Numer telefonu karetki pogotowia.
Dom jest do wynajęcia. Jeśli jesteś zainteresowany, możesz go mieć w dobrej cenie.
- Kto jest właścicielem? - Niestety, nie wiem, kto to robi.
- Często jest wynajmowany ludziom z filmu. - Ludziom z filmu?
Ale, przez ostatnie dwa lata...
...wynajmowano technika z wózkiem widłowym...
...na którym przenoszono wszystko do domu.
To bardzo miły, młody człowiek.
Potrafi zrobić wszystko. Nie ma nic, czego nie może naprawić.
Zawsze całuje mnie w policzek. Przynosi mi kwiaty.
Virgil'owi, z miłością i wdzięcznością, Billy
Proszę wejdź. Urządziliśmy wszystko dokładnie tak, jak chciałeś, sir.
Twoje bagaże dostarczymy jutro...
...i wtedy będę miał kopię umowy.
W przypadku innych potrzeb, nie wahaj się zadzwonić.
Och, Virgil! Gdyby coś miało się nam przytrafić pamiętaj, że cię kocham.
Noc i Dzień
Czy jesteś sam, sir?
Nie. Czekam na kogoś...
Opracował: jaceksacawa [dość swobodne tłumaczenie napisów z jęz. hiszp.]